آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ٣٥ - ١٦ - باب كراهت شركت دادن افراد فرومايه و گنهكار در امور

ديگران، و از ديگران براى تو نقل مى‌كند زندگى را بر تو تلخ و ناگوار مى‌سازد، هر گاه خبرى كسب كند آن را به خبر ديگرى پيوند مى‌دهد تا ثابت كند راست مى‌گويد در صورتى كه راست نمى‌گويد، پس خبرها را از گروهى براى گروهى ديگر نقل مى‌كند تا بين آنها دشمنى ايجاد كند و بذر كينه در دلها بكارد.

١٦- باب كراهت شركت دادن افراد فرومايه و گنهكار در امور

١-[١] عمّار بن موسى گويد: امام صادق (ع) فرمود: اى عمّار اگر دوست دارى كه نعمت براى تو دوام داشته، و مروّت تو كامل و بى‌عيب باشد و زندگى‌ات روبراه شود بردگان و افراد فرومايه را در كار خود دخالت نده، زيرا اگر آنها را امين دانستى به تو خيانت كنند و اگر خبرى به تو دهند دروغ گويند، اگر مصيبتى برايت پيش آيد تو را خوار كنند، و اگر وعده كنند خلف وعده نمايند.

عمّار گفت، از امام صادق (ع) شنيدم كه مى‌فرمود: نيكان كه يك ديگر را دوست بدارند براى آنان ثواب، و بدان كه افراد نيك را دوست بدارند براى نيكان فضيلت، و دشمنى بدكاران با نيكان زينت و افتخار براى نيكوكاران، و دشمنى نيكوكاران با بدان ذلّت و خوارى بدكاران است.

٢-[٢] در كتاب كافى نقل شده است كه: لقمان به پسرش گفت: اى پسرم، زياد با مردم نزديك مشو كه موجب دورى از دلهاى آنان مى‌شوى و يكسره از آنها دورى مكن كه خوار و بى‌مقدار گردى. هر جنبنده‌اى همنوع خود را دوست دارد، انسان نيز همنوع خود را دوست مى‌دارد، كارهاى پسنديده‌ات را نزد مخالفين آن كارها بازگو مكن، زيرا همان طور كه بين گرگ و گوسفند دوستى برقرار نمى‌شود بين نيكو كار و بد كار دوستى به وجود نمى‌آيد، كسى كه به قير نزديك شود مقدارى به‌

[١] -( باب ١٦) اصول كافى، ص ٦١١( من تكره مجالسته و مرافقته).

[٢] - اصول كافى، ص ٦١١( من تكره مجالسته و مرافقته).