آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ٢٤ - ٧ - باب دوستيابى و خو گرفتن با دوستان و پذيرفتن اعتراض آنان

٥- باب استحباب گراميداشت دوستان و نصيحت كردن آنان‌

١-[١] ابو الحسن امام موسى كاظم (ع) فرمود: وقتى كه شخص حاضر است با كنيه و اگر غايب است با نام او را ياد كن.

٢-[٢] علاء بن فضيل از امام صادق (ع) نقل كرده است كه امام باقر (ع) فرمود:

دوستانتان را بزرگ داريد و احترام كنيد و به يك ديگر پرخاش نكنيد، و به هم ضرر نرسانيد و حسد نورزيد و از بخل بپرهيزيد و بندگان خالص خدا باشيد.

٦- باب كراهت اخم كردن بر مردم‌

١-[٣] امام باقر يا امام صادق (ع) فرمودند: اخم كردن بر مردم باعث دشمنى است.

٧- باب دوست‌يابى و خو گرفتن با دوستان و پذيرفتن اعتراض آنان‌

١-[٤] محمّد بن يزيد گويد: از امام رضا (ع) شنيدم كه فرمود: هر كس در راه خدا يك دوست به دست آورد، خانه‌اى در بهشت به دست آورده است.

٢-[٥] شيخ صدوق در كتاب مجالس نقل كرده است كه لقمان به پسرش‌

[١] -( باب ٥:) اصول كافى، ص ٦٢٦( باب النوادر في آخر الكتاب).

[٢] - اصول كافى، ص ٦٠٩( باب حسن المعاشرة).

[٣] -( باب ٦:) اصول كافى،( باب حسن المعاشرة).

[٤] -( باب ٧:) ثواب الاعمال، ص ٨٣؛ اصول كافى، ص ١٨.

[٥] - مجالس صدوق، ص ٣٩٧« م ٩٥».