آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ١١١ - ١٠١ - باب استحباب سؤال كردن از نام و نام خانوادگى و نسب و حال دوست و همنشين

دست دادن را ادامه مى‌دهد اجرش بيشتر است و گناهان آنها آمرزيده مى‌شود تا حدّى كه هيچ گناهى باقى نمى‌ماند.

٤-[١] امام صادق (ع) فرمود: هرگز رسول خدا با كسى مصافحه نكرد كه دستش را از دست آن شخص بكشد تا اين كه شخص دستش را از دست پيامبر ٦ مى‌كشيد.

١٠١- باب استحباب سؤال كردن از نام و نام خانوادگى و نسب و حال دوست و همنشين‌

١-[٢] علىّ بن الحسين (ع) نقل كرده است كه رسول خدا ٦ روزى به دوستانش فرمود: مى‌دانيد ناتوانى چيست؟ گفتند: خدا و رسولش داناترند، فرمود:

سه چيز نشانه ناتوانى است: اوّل اين كه كسى دوستش را دعوت كند، غذايى تهيّه نمايد امّا آن دوست خلف وعده كند و نيايد، دوّم اين كه: يكى دوست يا همنشين كسى باشد و علاقمند باشد بداند او كيست و از كجاست، امّا از وى جدا شود و سؤال نكند، سوّم: در باره زنهاست كه كسى به زن خود نزديك شود و از وى لذت برد امّا زن بهره‌اش را از همسرش نبرد. عبد الله پسر عمر و عاص عرض كرد: چه بايد كرد؟ فرمود: يك ديگر را تحريك نمايند تا هر دو لذّت ببرند.

٢-[٣] علىّ بن الحسين (ع) از رسول خدا ٦ نقل فرموده است: ناتوانترين افراد كسى است كه شخصى را ملاقات كند و از رفتار او خوشش آيد امّا از نام و نسب و محلّ زندگى او نپرسد.

٣-[٤] امام صادق (ع) از پيامبر ٦ نقل فرموده است: اگر كسى از شما برادر

[١] - اصول كافى، ص ٤٠٠( باب المصافحة)

[٢] -( باب ١٠١:) اصول كافى، ص ٦٢٦( باب النوادر في آخر الكتاب)

[٣] - اصول كافى، ص ٦٢٦( باب النوادر في آخر الكتاب)

[٤] - اصول كافى، ص ٦٢٦( باب النوادر في آخر الكتاب)