آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ١٤٥ - ١٢٠ - باب كراهت گفتار زياد در غير ذكر خدا

٢٢-[١] فضيل بن يسار گويد: امام باقر (ع) فرمود: اى فضيل، به دوستان ما سلام برسان و به آنان بگو كه من چنين مى‌گويم: من از آنان به هيچ چيز مثل تقوا براى خدا بى‌نياز نمى‌شوم، زبانهايتان را حفظ كنيد، دستهايتان را «از كارهاى بد» بازداريد، نماز خواندن، و صبر كردن پيشه نماييد، زيرا خداوند با صابران است.

٢٣-[٢] امام صادق (ع) از اجدادش نقل كرده است كه پيغمبر ٦ فرمود:

بر زبان هر گوينده نگهبانى مراقب است، شخص بايد از خدا پروا داشته باشد، و بنگرد كه چه مى‌گويد.

٢٤-[٣] امام صادق (ع) از جدّش نقل فرمايد: از نشانه‌هاى كمال اسلام شخص، ترك سخن بيهوده است.

١٢٠- باب كراهت گفتار زياد در غير ذكر خدا

١-[٤] امام صادق (ع) فرمود: حضرت عيسى (ع) مى‌گفت در غير ذكر خدا زياد سخن نگوييد، زيرا آنان كه در غير ذكر خدا زياد سخن گويند، قساوت قلب دارند امّا خودشان نمى‌دانند.

٢-[٥] امام صادق (ع) فرموده كه پيغمبر ٦ فرمود: هر كه گفته‌هاى خود را جزء اعمالش نشمارد لغزشهايش زياد شود، و عذابش فرا رسد.

٣-[٦] جعفر بن ابراهيم گويد: از امام صادق (ع) شنيدم كه فرمود: پيغمبر ٦ فرموده است: هر كه موقعيّت گفتارش را در كردار خود بنگرد، از سخنش كاسته‌

[١] سرائر، ص ٤٧٢.

[٢] قرب الاسناد، ص ٣٢.

[٣] قرب الاسناد، ص ٣٢.

[٤] -( باب ١٢٠:) اصول كافى، ص ٣٦٥( باب الصمت)

[٥] -( باب ١٢٠:) اصول كافى، ص ٣٦٥( باب الصمت)

[٦] -( باب ١٢٠:) اصول كافى، ص ٣٦٥( باب الصمت)