آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ٩٧ - ٨٥ - باب استحباب صبر كردن بر اذيت همسايه و ديگران

را به بيدارى و روزها را به جوش و خروش به سر مى‌برد.

٢-[١] عبد صالح (امام موسى كاظم (ع)) فرمود: تنها خوشرفتارى با همسايه خوددارى از اذيّت او نيست، بلكه تحمّل اذيت و آزار اوست.

٣-[٢] امام صادق (ع) فرمود: مؤمن از يكى از سه چيز خلاصى ندارد و گاهى هر سه در او جمع مى‌شود، يا بعضى از افراد خانه در را به رويش مى‌بندند و بدين وسيله او را اذيّت مى‌كنند، يا همسايه او را اذيّت مى‌كند، يا كسى در راه برآوردن نيازمنديهايش به او آزار مى‌رساند، و اگر مؤمن بر قلّه كوهى باشد خداى عزّ و جلّ شيطانى را مى‌فرستد تا او را اذيّت كند و در عين حال او را با ايمانش مأنوس مى‌كند كه از هيچ كس وحشت نداشته باشد.

٤-[٣] امام جعفر صادق (ع) فرمود: در عالم نبوده و نمى‌باشد و نخواهد بود مؤمنى مگر اين كه داراى همسايه‌اى باشد كه او را اذيّت كند و اگر مؤمن در جزيره‌اى از جزيره‌هاى دريا باشد خدا كسى را مى‌فرستد كه او را اذيّت نمايد.

٥-[٤] امام صادق (ع) فرمود: در گذشته و در آينده و زمانى كه شما در آن به سر مى‌بريد مؤمنى نبوده و نمى‌باشد مگر اين كه داراى همسايه‌اى است كه او را اذيّت مى‌كند.

٦-[٥] معاويّة بن عمّار گويد: از امام صادق (ع) شنيدم كه مى‌فرمود: مؤمنى نبوده و تا روز قيامت نخواهد بود مگر اين كه داراى همسايه‌اى باشد كه به او آزار رساند.

٧-[٦] امام محمّد باقر (ع) فرمود: مردى به نزد پيامبر ٦ آمد و شكايت كرد كه همسايه‌اش او را اذيّت مى‌كند، رسول خدا ٦ به او فرمود: صبر كن، مجدّدا آمد و از همسايه‌اش شكايت كرد، باز هم پيغمبر فرمود: صبر كن ...

[١] - اصول كافى، ص ٦٢٤( حق الجوار).

[٢] - اصول كافى، ص ٤٣٣.

[٣] - اصول كافى، ص ٤٣٣.

[٤] - اصول كافى، ص ٤٣٣.

[٥] - اصول كافى، ص ٤٣٣.

[٦] - اصول كافى، ص ٦٢٤.