آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ٩٦ - ٨٥ - باب استحباب صبر كردن بر اذيت همسايه و ديگران

بنوشد خدا حتما او را وارد بهشت مى‌كند، و كسى كه بر چهره برادر مؤمنش تبسّم زند خدا برايش حسنه مى‌نويسد، و كسى كه خدا برايش حسنه بنويسد او را عذاب نخواهد كرد.

٢-[١] امام باقر (ع) فرمود: تبسّم مؤمن بر چهره برادرش حسنه است، و پاك كردن گرد و غبار از چهره مؤمن نيز حسنه مى‌باشد، و هيچ عبادتى مانند خوشحال كردن مؤمن نيست.

٣-[٢] امام صادق (ع) فرمود: هر كه از چهره برادر مؤمنش گرد و غبار غم بزدايد خدا براى او ده حسنه مى‌نويسد، و كسى كه بر چهره برادرش تبسّم زند براى او حسنه‌اى است.

٨٥- باب استحباب صبر كردن بر اذيّت همسايه و ديگران‌

١-[٣] عمرو بن عكرمة گويد: به خدمت امام صادق (ع) رسيدم و عرض كردم همسايه‌اى دارم كه مرا اذيّت مى‌كند، امام فرمود: با او مهربان باش گفتم: خدا به او رحم نكند، آن حضرت صورتش را از من برگرداند، من نخواستم با آن وضع از امام جدا شوم، لذا توضيح دادم كه وى به صورتهاى مختلف مرا اذيّت مى‌كند، فرمود: گمان مى‌كنى اگر آشكارا با او دشمنى كنى مى‌توانى از او انتقام بگيرى؟

گفتم او را به اطاعت خود وامى‌دارم، فرمود اين همسايه تو از اشخاصى است كه نسبت به كسانى كه خدا به آنها چيزى بخشيده حسد مى‌ورزد، پس هر گاه نعمتى براى كسى ديد اگر اهل و عيالى داشته باشد آنها را اذيّت مى‌كند و اگر اهل و عيالى ندارد به خدمتگزارش اعتراض مى‌نمايد و اگر خدمتگزار نداشته باشد شبها

[١] - مصادقة الاخوان، ص ٢٤.

[٢] - مصادقة الاخوان، ص ٢٤.

[٣] -( باب ٨٥:) اصول كافى، ص ٦٢٣( حقّ الجوار).