آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ٢٩ - ١١ - باب استحباب معاشرت با مردم خوب و دوستان قديمى و اجتناب از معاشرت با بدان

مى‌فرمود: تقواى الهى پيشه كنيد، و براى رضاى خدا برادرانى نيكوكار و دوستدار يك ديگر، و بهم پيوسته و مهربان باشيد، يك ديگر را زيارت و ملاقات كنيد، و فضايل ما را ذكر كنيد و آن را زنده نگه داريد.

٩-[١] امام باقر (ع) فرمود: گرد هم آييد، و با يك ديگر (در امر دين) گفتگو كنيد كه (در اين حال) ملائكه دور شما جمع مى‌شوند، خداى بيامرزد كسى را كه فضايل ما (و مسائل مربوط به دين را) زنده نگه دارد.

١١- باب استحباب معاشرت با مردم خوب و دوستان قديمى و اجتناب از معاشرت با بدان‌

١-[٢] در اصول كافى از حضرت على (ع) نقل شده كه رسول خدا ٦ فرمود:

در باره كسانى كه با آنها به گفتگو مى‌پردازيد (و مجالست مى‌كنيد) دقت كنيد، زيرا هر كس مرگش فرا رسد دوستانش در نزد او حاضر مى‌شوند، اگر آنها نيك باشند او نيك است، و اگر بد باشند [معلوم مى‌شود] او نيز بد است. هيچ كس نمى‌ميرد مگر اين كه در هنگام مردن دوستانش در برابر او مجسّم مى‌شوند.

٢-[٣] ابو الحسن امام موسى كاظم (ع) فرموده است: حضرت عيسى (ع) گفته است: يار بد به دوستش ستم مى‌كند، و همنشين سوء او را به هلاكت مى‌اندازد، پس نگاه كن با چه كسى همنشينى.

٣-[٤] امام صادق (ع) به يكى از دوستانش فرمود: بر تو باد به انتخاب دوست‌

[١] - مصادقة الاخوان، ص ١٠.

[٢] -( باب ١١): اصول كافى، ص ٦١٠( من يجب مصادقته و مصاحبته).

[٣] - اصول كافى، ص ٦١١( من تكره مجالسته).

[٤] - اصول كافى، ص ٦١٠( من يجب مصادقته و مصاحبته).