آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ١٢٨ - ١١٢ - باب استحباب عفو و گذشت

٦-[١] امام رضا (ع) در توضيح آيه‌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ‌[٢] «با خوى خوش آنان را به حقّ دعوت كن» فرمود: عفو كردن بدون نكوهش و سرزنش.

(حديث ٧ مانند حديث ٦ مى‌باشد).[٣] ٨-[٤] على (ع) فرمود: چون بر دشمنت پيروز شدى گذشت از او را شكرانه پيروزى‌ات قرار بده.

٩-[٥] على (ع) فرمود: سزاوارترين مردم به گذشت كسى است كه بر كيفر توانمندتر باشد.

١٠-[٦] امام باقر (ع) در حديثى از پدرانش نقل كرده است كه پيغمبر ٦ فرمود چون روز رستاخيز شود منادى اعلان مى‌كند طورى كه همه مردم مى‌شنوند، وى مى‌گويد: صاحبان فضيلت كجايند؟ گروهى از مردم برمى‌خيزند، آنگاه فرشتگان از آنان استقبال مى‌كنند و مى‌پرسند، فضيلت و برترى شما چيست كه به سبب آن شما را خواستند؟ آنان مى‌گويند، در دنيا ما را نادان خواندند تحمّل كرديم، به ما بدى نمودند عفو كرديم، آنگاه از طرف خدا خطاب شود بندگانم راست گويند، راهشان را باز كنيد تا بدون حساب به بهشت درآيند.

[١] - معانى الاخبار، ص ١٠٦.

[٢] - سوره الحجر آيه ٨٥ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ‌ الآية.

[٣] - مجالس صدوق

[٤] - نهج البلاغه، ٢، ص ١٤٥.

[٥] - نهج البلاغه، ٢، ص ١٥٥.

[٦] مجالس پسر شيخ مفيد، ص ٦٣؛ در صدر حديث ج ٦/ ١٥/ ١٩، از جهاد نفس و ذيل آن در ١٥/ ١٥، امر بمعروف.