آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ١٢٧ - ١١٢ - باب استحباب عفو و گذشت

١١٢- باب استحباب عفو و گذشت‌

١-[١] ابن فضال گويد: از امام موسى بن جعفر (ع) شنيدم كه مى‌فرمود:

هيچ گاه دو گروه با هم ملاقات نكردند (به جنگ يك ديگر برنخاستند)، مگر اين كه هر كدام گذشتش بيشتر بود، پيروز شد.

٢-[٢] پيغمبر ٦ فرمود:

بر شما باد به گذشت و عفو، زيرا گذشت بر عزّت بنده مى‌افزايد، پس همديگر را عفو كنيد. تا خداوند شما را عزيز گرداند.

٣-[٣] امام باقر (ع) فرمود: آن زن يهودى را كه گوشت گوسفندى زهر آلود كرده بود تا پيامبر بخورد به نزد آن حضرت آوردند، فرمود: انگيزه تو از اين كار چه بود؟ زن پاسخ داد با خود گفتم اگر پيغمبر باشد زهر به او ضررى نمى‌رساند و اگر پادشاه باشد مردم را از دستش راحت مى‌كنم- راوى گويد: پيغمبر ٦ او را بخشيد.

٤-[٤] امام باقر (ع) فرمود: پشيمانى بعد از عفو برتر و آسانتر است از پشيمانى بعد از كيفر.

٥-[٥] از كلمات قصار رسول اللَّه ٦ است: گذشت سلطان حكومت او را بيشتر دوام مى‌بخشد.

[١] -( باب ١١٢:) اصول كافى، ص ٣٦٢،( باب العفو).

[٢] - اصول كافى، ص ٣٦١.

[٣] - اصول كافى، ص ٣٦٢،( باب العفو).

[٤] - اصول كافى، ص ٣٦١.

[٥] - من لا يحضره الفقيه، ج ٢، ص ٣٤٣.