آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ٨٠ - ٦٧ - باب استحباب احترام و بزرگداشت شخص مسن مؤمن

٦٥- باب جواز دعاى عطسه براى ذمّى و دعا براى هدايت وى‌

١-[١] ابن ابى نجران از بعضى از دوستانش نقل كرده است كه: مردى مسيحى در نزد امام صادق (ع) عطسه كرد، مردم به او گفتند «هداك اللَّه» خدا تو را هدايت كند، امام فرمود:

«يرحمك اللَّه»

خدا تو را بيامرزد، اصحاب گفتند: او مسيحى است، امام پاسخ داد: تا خدا او را نيامرزد هدايت نمى‌كند.

٦٦- اگر گفتارى با عطسه مقارن باشد جايز است آن عطسه را دليل بر راستى سخن گوينده دانست‌

١-[٢] امام صادق (ع) از پيامبر ٦ نقل فرموده است: عطسه دليل بر راستى گفتار گوينده است.

٢-[٣] و نيز آن حضرت از پيامبر ٦ نقل فرموده است: اگر كسى سخن بگويد و در همان حال فردى عطسه بزند گواه بر درستى گفتار اوست.

٦٧- باب استحباب احترام و بزرگداشت شخص مسنّ مؤمن‌

١-[٤] عبد اللَّه بن سنان گويد: امام جعفر صادق (ع) به من فرمود: تجليل از پير مرد تجليل از خداى عزّ و جلّ است.

[١] -( باب ٦٥:) اصول كافى، ص ٦١٨( العطاس).

[٢] -( باب ٦٦:) اصول كافى( العطاس).

[٣] - اصول كافى( العطاس).

[٤] -( باب ٦٧:) اصول كافى، ص ٦١٩( وجوب اجلال ذى الشّيبة المسلم).