آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ٢١٥ - ١٦٤ - باب تحريم سخن چينى و تفرقه افكنى

و يك شيشه خون به او مى‌دهند و مى‌گويند اين سهم تو از خون فلانى است، مى‌گويد پروردگارا تو مى‌دانى كه من خونى نريخته‌ام و مرا خودت قبض روح كردى، خداوند مى‌فرمايد: آرى، ولى آيا تو از فلانى فرزند فلان چنين و چنان نشنيدى پس آن را بازگو كردى تا اين كه گفتارت به فلانى رسيد و او به سبب گفته‌هاى تو آن مرد را كشت و اين نصيب تو از خون اوست.

حديث ٤[١] مانند حديث ٢ است، فقط در جمله آخر: (نوميد از رحمت من است) قيد نشده است.

١٦٤- باب تحريم سخن چينى و تفرقه افكنى‌

١-[٢] امام صادق (ع) فرمود: كه پيغمبر ٦ به اصحاب خود فرموده است: آيا شما را از شرورترينتان آگاه نكنم: عرض كردند: چرا، يا رسول اللَّه، فرمود: آنان كه براى سخن چينى قدم بردارند، و بين دوستان تفرقه اندازند و از كسانى كه عيب ندارند عيب‌جويى كنند.

٢-[٣] امام باقر (ع) فرمود: بهشت بر دروغ پردازان و كار آگاهانى كه سخن چينى كنند حرام است.

٣-[٤] علىّ (ع) فرمود: بدترين شما كسانى‌اند كه سخن چينى كنند، و بين دوستان تفرقه اندازند، و از آنان كه عيب ندارند عيبجوئى كنند.

٤-[٥] ابو ذر گويد: پيغمبر ٦ در نصيحتى به من فرموده است: اى ابا ذر، قتّات‌

[١] - اصول كافى، ص ٤٧٧.

[٢] -( باب ١٦٤:) اصول كافى، ص ٤٧٧؛ الزهد، ص ٦. ح ٨.، من لا يحضره الفقيه، ج ٢، ص ٣٤٢.

[٣] - اصول كافى، ص ٤٧٧.

[٤] - اصول كافى، ص ٤٧٧.

[٥] - مجالس شيخ صدوق، ص ٣٤١.