آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ٣٢ - ١٤ - باب استحباب كمك و يارى دادن دوستان به يك ديگر

كه لباسى نداشته باشد و برادرش لباس خود را به او ببخشد يا لباسى كه اضافه دارد موقتا به او بدهد تا وقتى كه لباسى براى خويش تهيّه كند؟ عرض كردم خير، امام به عنوان تأسف دست بر زانويش زد و فرمود: چنين كسانى برادر نيستند.

٢-[١] اسحاق بن عمّار گويد: نزد امام صادق (ع) بودم، سخن از كمك برادران و وظايف آنها نسبت به يك ديگر به ميان آمد. امام مطلبى فرمود كه من تعجب كردم. امام فرمود: زمانى كه قائم ما ظهور كند بر مؤمنين واجب است كه نياز برادرانشان را برطرف كنند و در شادى آنها بكوشند.

٣-[٢] خلّاد سندى (در حديث مرفوعه‌اى) گويد: مردى دير به خدمت پيامبر ٦ رسيد، پيامبر به او فرمود: چه باعث شده است كه تو را كم ملاقات مى‌كنم؟

پاسخ داد: اى رسول خدا برهنگى مانع آمدنم بود، پيامبر فرمود: آيا همسايه‌ات دو جامه نداشت كه يكى را به تو عاريه دهد؟ پاسخ داد چرا [داشت.] حضرت فرمود: او برادر تو نيست.

٤-[٣] امام صادق (ع) فرمود: از آنچه به دست مى‌آورى به برادرانت بده، زيرا خداوند مى‌فرمايد: «نيكيها بديها را از بين مى‌برند»[٤].

امام صادق (ع) از رسول خدا ٦ نقل فرموده است: سه چيز است كه اين امّت قدرت انجام آن را ندارد: كمك مالى به برادران، رعايت عدالت و ترجيح دادن ديگران بر خود، و در هر حال به ياد خدا بودن، و آن تنها به گفتن‌

«سبحان‌

[١] - مصادقة الاخوان، ص ٨؛ در آن آمده: آن قدر سخن امام در نظرم عجيب آمد كه در چهره‌ام آشكار بود.

[٢] - مصادقة الاخوان، ص ٨.

( حديث مرفوعه حديثى است كه راويان حديث حذف شده باشد-) م.

[٣] - مصادقة الاخوان، ص ٨.

( حديث مرفوعه حديثى است كه راويان حديث حذف شده باشد-) م.

[٤] -« إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ‌»، هود/ ١١٤