آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ٥١ - ٣٠ - باب استحباب خوشرفتارى و گشادهرويى و احترام به مردم و خوددارى از مزاحمت آنان

٤-[١] امام صادق (ع) از امام حسن مجتبى (ع) نقل فرموده است: خويشاوند كسى است كه از لحاظ دوستى به انسان نزديك باشد اگر چه از لحاظ نسب دور باشد و بيگانه كسى است كه از جهت محبّت و دوستى بيگانه باشد گرچه از لحاظ نسب نزديك باشد، هيچ چيز نزديكتر به چيزى از دست به بدن نيست، و دست خيانت مى‌كند و قطع مى‌شود، و پس از قطع درمان مى‌گردد. [يعنى اعتماد به نزديكى خويشاوند نيست، اگر دوست نباشد، و گاهى عملا از انسان دور و بيگانه است. يا منظور اين است كه دست دزد به صاحبش خيانت مى‌كند و در عين نهايت نزديكى قطع مى‌گردد. يا انسان دشمن دستش هست و باعث قطعش مى‌گردد. يا اين كه اعتمادى به قرب جسمانى نيست و نفع حقيقى و پايدار قرب معنوى است‌].

٥-[٢] امام صادق (ع) از رسول خدا ٦ نقل فرموده است: اظهار دوستى نسبت به مردم نصف عقل است.

٣٠- باب استحباب خوشرفتارى و گشاده‌رويى و احترام به مردم و خوددارى از مزاحمت آنان‌

١-[٣] امام صادق (ع) فرمود: خوشرويى با مردم يك سوّم عقل است.

٢-[٤] امام صادق (ع) از پيامبر ٦ نقل فرموده است كه سه چيز دوستى انسان را براى برادر مسلمانش خالص مى‌گرداند: ١- با خوشرويى او را ملاقات كند. ٢- در مجلس به او جا دهد. ٣- او را با بهترين نامها بخواند.

٣-[٥] حذيفة بن منصور گويد: از امام جعفر صادق (ع) شنيدم كه مى‌فرمود:

[١] - اصول كافى، ص ٦١٢( التحبّب الى النّاس و التودّد اليهم).

[٢] - اصول كافى، ص ٦١٢( التحبّب الى النّاس و التودّد اليهم).

[٣] -( باب ٣٠:) اصول كافى، ص ٦١٢( التحبّب الى الناس).

[٤] -( باب ٣٠:) اصول كافى، ص ٦١٢( التحبّب الى الناس).

[٥] -( باب ٣٠:) اصول كافى، ص ٦١٢( التحبّب الى الناس).