آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ١٩٣ - ١٤٦ - باب تحريم اهانت به مؤمن و خوار داشتن او

٦-[١] امام صادق ٧ از پدرانش نقل مى‌كند: كه پيغمبر ٦ فرمود:

هر كه مؤمنى را به خاطر فقر و تنگدستى‌اش خوار شمارد و يا او را تحقير كند، خداوند روز قيامت وى را رسوا و مفتضح مى‌كند. (حديث ٧[٢] مانند حديث ٦ مى‌باشد) ٨-[٣] ابو بصير گويد امام صادق (ع) فرمود: هرگز مؤمن فقيرى را حقير و ناچيز نشماريد، زيرا هر كه مؤمنى را كوچك يا سبك و پست شمارد، خداوند او را كوچك شمارد و همواره نسبت به او خشمناك باشد، تا اين كه از كوچك شمردن مؤمنان دست بردارد و به آنها احترام كند، و يا اين كه توبه كند، و فرمود:

هر كه مؤمنى را به سبب تنگدستى و فقرش پست شمارد و تحقير كند، روز قيامت خداوند او را در برابر خلايق رسوا مى‌كند.

٩-[٤] ابراهيم بن عمر يمانى گويد: امام صادق (ع) فرمود: هر كه توانايى كمك بر برادر دينى خود داشته باشد، ولى دست از يارى او كشيده و خوارش كند، خداوند او را در دنيا و آخرت خوار گرداند، ١٠-[٥] پيغمبر ٦ در يكى از خطبه‌هايش فرمود: هر كه مسلمان فقيرى را به خاطر فقرش خوار و پست شمارد، خدا را كوچك شمرده است، و همواره مورد خشم و غضب خداوند است تا اين كه او را راضى كند، و هر كه فقير مسلمانى را گرامى بدارد، روز قيامت خداوند را شاد و خندان ديدار مى‌كند. سپس فرمود: هر كه بر فقيرى ستم كند يا بر او تعدّى نمايد، يا او را حقير شمارد، خدا در روز قيامت وى را به شكل آدمكى به اندازه مورچه محشور گرداند تا اين كه داخل آتش دوزخ شود.

[١] - عيون اخبار رضا، ص ٢٠١ و ٢٢٨.

[٢] - عيون اخبار رضا، ص ٢٠١ و ٢٢٨.

[٣] - عقاب الاعمال، ص ٢٩.

[٤] - عقاب الاعمال، ص ٢٣.

[٥] - عقاب الاعمال، ص ٤٦.