آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ١٩٥ - ١٤٧ - باب تحريم ذليل شمردن و تحقير مؤمن

٣-[١] امام صادق (ع) مى‌فرمايد كه پيغمبر ٦ فرمود: خداى عز و جل فرموده است: هر كه بنده مؤمن مرا خوار نمايد آشكارا به جنگ با من برخاسته است.

٤-[٢] امام صادق (ع) مى‌فرمايد: هر كه مؤمنى را به خاطر تنگدستى و فقرش پست و كوچك بشمارد، خداوند روز قيامت او را در برابر مردم رسوا و مفتضح گرداند.

٥-[٣] امام صادق (ع) فرمود: هر كه مؤمنى را خوار شمارد چه مستمند باشد يا غير مستمند. خداى عز و جل پيوسته وى را خوار دارد و بر او خشمناك است تا آنگاه كه از تحقير كردن آن مؤمن بازگردد «و به او احترام نمايد».

٦-[٤] امام صادق (ع) مى‌فرمايد: كه پيغمبر ٦ فرمود: خداى عزّ و جل فرموده است: آن كه بنده مؤمن مرا خوار دارد به من اعلان جنگ داده است.

٧-[٥] امام رضا (ع) از پدرانش نقل مى‌كند كه علىّ (ع) فرمود: براى هيچ مسلمانى شايسته نيست كه مسلمانى را به وحشت اندازد.

٨-[٦] امام صادق (ع) مى‌فرمايد: كه پيغمبر ٦ فرمود: خداى عز و جل فرموده است: با كسى كه بنده مؤمن مرا به ذلّت كشاند در ستيزم و به يارى دوستانم از همه چيز شتابانترم.

[١] - اصول كافى، ص ٤٧١.

[٢] - اصول كافى، ص ٤٧١.

[٣] - اصول كافى، ص ٤٧٠.

[٤] - اصول كافى، ص ٤٧٠، عقاب الاعمال، ص ٢٢.

[٥] - عيون اخبار الرضا، ص ٢٢٨.

[٦] - مصادقة الاخوان، ص ٤٦.