اخلاق مديريت - آخوندی، مصطفی - الصفحة ٨٦ - جلوههاى خيرخواهى

خداوند، پيامبر ٦ را- در حالى كه مردم در گمراهى و حيرت به سر مى‌بردند- برانگيخت و آن حضرت در خيرخواهى، سنگ تمام گذاشت و بر راه (مستقيم) رفت.

جلوه‌هاى خيرخواهى‌

خصلت ارزشمند «خيرخواهى» علاوه بر نيكويى و ارزش ذاتى براى خيرخواه، بر انديشه و عمل او نيز تأثير مى‌گذارد ولى مدير بايد پيش از آن به فضايل ديگر اخلاقى متصف شده باشد. آنچه در روايات اهل بيت : با خيرخواهى ارتباط مستقيم دارد، چند خصلت است كه تعدادى از آن‌ها در سخنى از رسول خدا ٦ اين گونه آمده است؛

١- به حق داورى كند.

٢- حق ديگران را ادا نمايد.

٣- آنچه براى خود مى‌پسندد براى ديگران نيز بپسندد.

٤- به هيچ كس ستم نكند.[١]

امام صادق ٧ نيز به دو مورد از آن‌ها تصريح كرده و فرموده است:

«اذا كانَ حُرّاً مُتَدَيِّناً جَهَدَ نَفْسَهُ فِى النَّصيحَةِ لَكَ»[٢]

اگر شخص، آزاده و متديّن باشد، با تمام توان در خيرخواهى تو مى‌كوشد.

امام على ٧ نيز موارد ديگر را چنين برمى‌شمارد:

«انَّ انْصَحَ النَّاسِ انْصَحُهُمْ لِنَفْسِهِ وَ اطَوْعُهُمْ لِرَبِّهِ»[٣]

همانا خيرخواه‌ترين مردم كسى است كه براى خود خيرخواه‌تر و در برابر پروردگارش مطيع‌تر باشد.

براساس آنچه ياد شد اگر افراد زير دست، در هر رده، از خصلت ارزنده خيرخواهى برخوردار باشند، به اعمال زير مبادرت مى‌ورزند:

١- آنچه را خير همكاران و سازمان است، به مسؤولان مربوط انتقال مى‌دهند.

[١] - ر. ك. تحف‌العقول، حرّانى، ص ٢١

[٢] - بحارالانوار، ج ٧٥، ص ١٠٢

[٣] - شرح غررالحكم، ج ٢، ص ٥٣١