اخلاق مديريت - آخوندی، مصطفی - الصفحة ١٢٩ - ٥ - انتقامجويى

كار راه‌اندازى متقابل و ... كه منشأ بسيارى از تبعيض‌هاست؛ همواره به هوش باشد كه پيامبر اسلام ٦ فرموده است: «رشوه دهنده و رشوه گيرنده و واسطه آن‌ها معلونند.»[١]

٨- همواره مواظب باشد كه افراد قدرتمند، حقوق ضعيفان را پايمال نكنند؛

٩- تبعيض قائل نشدن بين سازمان و كاركنان؛ يعنى همان‌گونه كه حقوق سازمان را از كاركنان مطالبه مى‌كند، حقوق كاركنان را نيز از سازمان استيفا نمايد.

٥- انتقام‌جويى‌

خداوند حكيم براى بقاى نسل بشر و حفظ جان آدمى، نيروى قدرتمند «غضب» را در او تعبيه كرده تا در برابر هرگونه تهاجم خارجى، از موجوديت و منافع خويش به دفاع بپردازد و از متجاوزان به جان و مال و ناموس خود انتقام بگيرد.

گرچه تلافى كارهاى زشت ديگران و انتقام از تبهكار، امرى فطرى، طبيعى و قانونى است ولى در اخلاق اسلامى، كارى لذيذتر و ارزنده‌تر به نام «عفو» به عنوان جايگزين آن معرفى شده و ضرب‌المثل معروف «در عفو لذتى است كه در انتقام نيست» گوياى همين مطلب است. قرآن مجيد به رهبر عظيم الشأن اسلام چنين دستور مى‌دهد:

«خُذِ الْعَفْوِ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ اعْرِضْ عَنِ الْجاهِلينَ»[٢]

عفو پيشه كن و به نيكى فرمان بده و از نادانان، روى بگردان.

آن بزرگوار در سراسر زندگى خود به‌ويژه در مسند رهبرى و زمامدارى، عفو و گذشت را سرلوحه برنامه مديريتى خويش قرار داده بود و همان‌گونه كه خود، كارآيى و سازندگى آن را تجربه كرده بود، به ديگران نيز چنين سفارش مى‌كرد:

«عَلَيْكُمْ بِالْعَفْوِ فَانَّ الْعَفْوِ لا يَزيدُ الْعَبْدَ الَّا عِزّاً فَتَعافَوْا يَعِزُّكُمُ اللَّهُ»[٣]

[١] - بحارالانوار، ج ١٠٤، ص ٢٧٤

[٢] - اعراف( ٧)، آيه ١٩٩

[٣] - اصول كافى، ج ٢، ص ١٠٨