اخلاق مديريت - آخوندی، مصطفی - الصفحة ٧٤ - آثار و بركات

چنان كه همان حضرت فرمود:

«اشْرَفُ اخْلاقِ الْكَريمِ تَغافُلُه عَمَّا يَعْلَمُ»[١]

شريف‌ترين خوى انسان كريم، چشم‌پوشى از خطاهايى است كه مى‌داند.

كلمه آخر اين حديث، به اين نكته تصريح دارد كه تغافل منحصر در خطاهاى ديدنى نيست بلكه خطاهاى شنيدنى، گزارشى و مانند آن را نيز شامل مى‌شود.

تجربه نيز نشان داده است كه به‌كارگيرى اصل تغافل، بر كارآيى سازمان و محبوبيت و موفقيت مدير مى‌افزايد و در واقع بايد گفت؛ تغافل، نقشى اصلى در مديريت دارد، هر مديرى آن را به كار گيرد، موفقيت بيشترى كسب مى‌كند و هر كس از آن فاصله بگيرد، به همان اندازه از موفقيت فاصله گرفته است.

آثار و بركات‌

اصل تغافل وقتى بجا مورد بهره‌بردارى قرار گيرد، آثار ارزشمندى در پى دارد:

١- موفقيت فراوان‌

امام زين‌العابدين ٧ در وصيتى به فرزند خويش مى‌فرمايد:

«اعْلَمْ يا بُنَىَّ انَّ صَلاحَ الدُّنْيا بِحَذافيرِها فى‌ كَلِمَتَيْنِ؛ اصْلاحُ شَأْنِ الْمَعايِشِ مِلْ‌ءُ مِكْيالٍ ثُلْثاهُ فِطْنَةٌ وَ ثُلْثُهُ تَغافُلٌ ...»[٢]

پسرم! بدان كه صلاح دنيا به طور كلّى در اين دو كلمه است؛ اصلاح امور زندگى چون پيمانه لبريزى است كه دو سوم آن را زيركى و يك سوم آن را تغافل آكنده است.

به فرموده امام سجاد ٧ يك سوم موفقيت‌هاى همه مديران؛ در خانه، اداره، كارخانه، جنگ، سازمان و ... مرهون رعايت اصل تغافل است و چنين دست‌آوردى، بسيار مهم است.

[١] - شرح غررالحكم، ج ٦، ص ٢٢

[٢] - بحارالانوار، ج ٤٦، ص ٢٣٠