اخلاق مديريت - آخوندی، مصطفی - الصفحة ٥١ - ٥ - انتقادپذيرى

بود چنان كه نظم‌پذيرى آنان، بويژه در زمانى كه بازرس و ناظرى حضور ندارد، بهتر از ديگران است و اين به خاطر ارتباط و تأثيرپذيرى انضباط از ايمان است.

امام خمينى قدس سره نيز در اين باره مى‌فرمايد:

مبادا يك وقت در يك جايى برخلاف مقررات و برخلاف نظم عمل بكنيد! اين يك امرى است [كه‌] براى همه كشور ما هست؛ براى همه نهادهاى كشور ما هست كه بايد انتظام، نظم را، مقررات جمهورى اسلامى و مقررات حكومت اسلامى را بايد مو به مو دريافت كنند و مو به مو عمل كنند و برخلاف مقررات عمل نكنند. اين يك مطلب اسلامى است ....[١]

حضرت آيةالله خامنه‌اى دام‌ظلّه نيز در اين راستا فرموده است:

در سپاه بايد انضباط نظامى از ايمان و عقيده سرچشمه گيرد و نظم و آموزش و رعايت مراتب به عنوان وظيفه‌اى دينى رعايت شود و در عين حال، روح برادرى و تفقّد از زير دست و ارزش‌گذارى براساس ارزش‌هاى معنوى رواج روزافزون داشته باشد.[٢]

٥- انتقادپذيرى‌

نقد داراى چند معنا از جمله به معناى جدا كردن ناسره از سره، و بد از خوب است.

انتقاد نيز همين معنا را مى‌دهد.[٣] اصطلاح «انتقاد» در كوتاه‌ترين تعريف عبارت است از نشان دادن زشتى و زيبايى و دادن رهنمود.[٤]

انتقادپذير نيز كسى است كه تحمّل نقد كردار و گفتار خود را از سوى ديگران داشته باشد و به سخنان صحيح آنان ترتيب اثر دهد.

گرچه واژه انتقاد در قرآن و روايات چنين كاربردى ندارد ولى در واژه‌هاى «نصيحت،

[١] - صحيفه نور، ج ١٣، ص ٢٦

[٢] - روزنامه جمهورى اسلامى، ٥ آبان ١٣٧٠

[٣] - ر. ك. المنجد واژه نقد و لغت‌نامه دهخدا، ج ٢، ص ٢٩٦٥

[٤] - فرهنگ لغات فارسى، غلامرضا انصاف‌پور، ذيل لغت« انتقاد»