اخلاق مديريت - آخوندی، مصطفی - الصفحة ٢٦ - شرح صدر، ضرورت مديريت
شرح صدر در وجود افراد، به آنان كمك مىكند تا به مقابله با سختىها و مشكلات روند و توان تحمّل ناگوارىها را در اين راه كسب كنند.
آيات قرآنى و زندگى پيامبران الهى بيان مىدارند كه شرح صدر از لوازم رهبرى و مديريت انبياى الهى بوده و آن بزرگواران رسالت خود را با برخوردارى از شرح صدر، قدرت روحى و دريا دلى به انجام رساندهاند. ضرورت دريا دلى را از تقاضاى حضرت موسى ٧ مىتوان دريافت؛ آن حضرت پس از آنكه از جانب خداوند براى نجات قوم بنى اسرائيل مأموريت يافت، عرض كرد:
«رَبِّ اشْرَحْ لى صَدْرى»[١]
پروردگارا! سينهام را گشاده كن.
رسول خدا ٦ نيز با عنايات خداوند از اين نعمت بزرگ بهرهمند بود و انواع ناملايمات و سختىها را در مسير رهبرى خود تحمّل كرد؛ به طورى كه قرآن كريم اين نعمت بزرگ را به آن بزرگوار يادآور مىشود:
«الَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ»[٢]
امير مؤمنان ٧ نيز شرح صدر را ابزار ضرورى مديريت دانسته، مىفرمايد:
«الَةُ الرُّياسَةِ سِعَةُ الصَّدْرِ»[٣]
و انسان محروم از آن را در انجام وظايف ناكام مىداند و مىفرمايد:
«مَنْ ضاقَ صَدْرُهُ لَمْ يَصْبِرْ عَلى اداءِ حَقٍّ»[٤]
كسى كه سينهاش تنگ باشد، توان اداى حق (و انجام وظايف) را ندارد.
امام رضا ٧ نيز در اين باره مىفرمايد:
[١] - طه( ٢٠)، آيه ٢٥
[٢] - الشرح( ٩٤)، آيه ١
[٣] - نهجالبلاغه، حكمت ١٦٧، ص ١١٦٩
[٤] - بحارالانوار، ج ٧٨، ص ٩٠