اخلاق مديريت - آخوندی، مصطفی - الصفحة ٢٩ - نشانههاى دريادلى
نجات از بنبستهاى زندگى و مشكلات كارى را عنايت مىكند. امام على ٧ مىفرمايد:
«افْضَلُ الذِّكْرِ الْقُرْانُ، بِهِ تُشْرَحُ الصُّدُورُ وَ تَسْتَنيرُ السَّرائِرُ»[١]
قرآن، برترين ذكر است؛ بهواسطه آن سينهها گشاده و باطنها نورانى مىگردد.
٥- ممارست و تمرين:
مديران با قبول مسؤوليت مورد نظر، بايد مشكلات و سختىهاى ناشى از آن را به خود بقبولانند و نفس خويش را به تحمّل در برابر آن عادت دهند، تا به تدريج بر ظرفيت آنها افزوده شود. حضرت على ٧ مىفرمايد:
«عَوِّدْ نَفْسَكَ التَّصَبُّرَ عَلَى الْمَكْرُوهِ»[٢]
نفست را به تحمّل صبر در برابر ناملايمات عادت ده.
و نيز مىفرمايد:
«إنْ لَمْ تَكُنْ حَليماً فَتَحَلَّمْ، فَانَّهُ قَلَّ مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ الَّا اوْشَكَ انْ يَكُونَ مِنْهُمْ»[٣]
اگر بردبار نيستى، خود را به بردبارى وادار، زيرا كم مىشود كسى خودش را به گروهى مانند نمايد و از ايشان نشود.
نشانههاى دريادلى
مطالعه حالات، رفتار، موضعگيرىها و برخوردهاى افراد در فراز و نشيبهاى زندگى و به ويژه به هنگام تصدّى مسؤوليت نشان دهنده ميزان توانايى، قدرت روحى و صعه صدر افراد است. در ادامه به برخى از نشانههاى دريادلى اشاره مىكنيم.
١- بردبارى و خويشتندارى:
خويشتندارى، تحمّل نيشهاى جاهلان، فروخوردن خشم و مالك نفس خود بودن از
[١] - شرح غررالحكم، ج ٢، ص ٤٥٠
[٢] - نهجالبلاغه، نامه ٣١، ص ٩١٠
[٣] - همان، حكمت ١٩٨، ص ١١٨٠