اخلاق مديريت - آخوندی، مصطفی - الصفحة ١٢٢ - راه رهايى

نهد و از تجربه ديگران سود جويد و گرنه به تعبير امير مؤمنان ٧:

«مَنِ اسْتَبَدَّ بِرَأْيِهِ هَلَكَ»[١]

هر كس استبداد رأى داشته باشد، نابود مى‌شود.

و در سخن حكيمانه ديگرى چنين هشدار مى‌دهد:

«ايَّاكَ وَالثِّقَةَ بِنَفْسِكَ فَانَّ ذلِكَ مِنْ اكْبَرِ مَصائِدِ الشَّيْطانِ»[٢]

از اتّكاى به خويشتن بپرهيز؛ زيرا چنين كارى از بزرگ‌ترين دام‌هاى شيطان است.

راه رهايى‌

بهترين راه پيشگيرى از اين بيمارى و خلاص شدن از اين دام شيطانى، انديشه و عمل است با اين توضيح كه مدير:

در حوزه فكر و انديشه، همواره به ياد داشته باشد كه هر انسانى داراى فكرى محدود است و ثمره يك فكر، هميشه كامل نيست، ولى همين فكر را مى‌توان با تضارب آرا و مدد گرفتن از افكار ديگران- به ويژه متخصصان و صاحبان تجربه- به كمال رساند و بازدهى آن را افزايش داد. به فرموده پيامبر اكرم ٦:

«ما مِنْ رَجُلٍ يُشاوِرُ احَداً الَّا هُدِىَ الَى الرُّشْدِ»[٣]

هيچ كس با ديگرى مشورت نكرد جز آنكه به هدايت و رشد نايل گشت.

امير مؤمنان ٧ نيز مى‌فرمايد:

«مَنْ شاوَرَ الرِّجالَ شارَكَها فى‌ عُقُولِها»[٤]

هر كس با مردان (صاحب فكر و عقل) رايزنى كند، در خرد آنان سهيم گشته است.

[١] - شرح غررالحكم، ج ٦، ص ٢٩٦

[٢] - همان، ج ٢، ص ٢٩٩

[٣] - تفسير نورالثقلين، ج ٤، ص ٥٨٤

[٤] - شرح غررالحكم، ج ٥، ص ٣٤٠