اخلاق عبادى - مقدس نيا، محمد - الصفحة ١٦٢ - الف - كردار

درس نوزدهم: تعظيم شعاير اسلامى‌

«شعاير» جمع شعار يا شعيره به‌معناى عبادت‌ها، نشانه‌ها و آداب و رسوم مذهبى يا ملّى است‌[١] و «شعاير الهى نشانه‌هايى است كه خداوند براى اطاعت خويش نصب كرده است.»[٢] و مركز و محورى است كه مردم گرد آن اجتماع كرده، خدا را اطاعت و عبادت مى‌كنند.

شعاير اسلامى ممكن است از نوع كردار، ايّام و اماكن باشد كه به شرح برخى از آنها مى‌پردازيم:

الف- كردار

منظور از شعاير كردارى، اعمالى است كه انجام دادن آنها جنبه شعارى دارد و علامت مسلمانى به حساب مى‌آيد مانند اذان، نماز جمعه و جماعت، حج و ....

١- اذان‌

نداى ملكوتى و روح‌بخش اذان كه فراخوانى عمومى مسلمانان به‌سوى خداست از شعاير مهمّ اسلامى محسوب مى‌شود و در هر صبح و شام هر مسلمانى را در هر كوى و برزن به نماز و راز و نياز با خدا فرامى‌خواند و هر جاى زمين چنين ندايى برخيزد نشانه وجود اسلام و مسلمان در آن ديار است.

به مسلمانان سفارش شده كه شعار اذان را زنده بدارند و در شبانه‌روز پنج نوبت اذان‌

[١] - لغت‌نامه دهخدا، ج ٢٩، واژه شعار

[٢] - الميزان، ج ١٤، ص ٣٧٣