اخلاق عبادى - مقدس نيا، محمد - الصفحة ١٠٠ - ب - مقدمات نماز

البتّه طهارت روح خود انواع و مراتبى داردكه بسط و بيان آنها دراين مختصر نمى‌گنجد.[١]

٢- لباس: پس از زدودن آلودگى‌ها از بدن، لباسى لازم است كه آن را بپوشاند و ستر عورت كند. هر لباسى با هر كيفيّتى شايستگى حضور در پيشگاه ربوبى را ندارد. براى صحّت نماز دو شرط پاك و مباح بودن لباس كافى است. ولى براى اكمال نماز بايد ساير آداب مربوط به لباس نيز رعايت شود.

مهمتر از لباسى كه انسان تن خود را با آن مى‌پوشاند، لباسى است كه روح و جانش را با آن بيارايد. چه اين كه وقتى روح از آلودگى به معاصى و اخلاق رذيله و تعلّق به غير خدا منزّه و پيراسته شد، لازم است در پوشش ايمان و تقوا قرار گيرد تا از خطر انحراف و دستبرد شيطان محفوظ بماند. قرآن‌كريم لباس تقوا را براى انسان بهترين لباس دانسته مى‌فرمايد:

«وَ لِباسُ التَّقْوى‌ ذلِكَ خَيْرٌ»[٢]

و پوشش تقوا نيكوتر است.

٣- مكان: گرچه تمام زمين از ديدگاه عارفان عبادتگاه خداست، چنانكه رسول خدا ٦ فرمود:

«جُعِلَتْ لِىَ الْارْضُ مَسْجِداً وَ طَهُوراً»[٣]

زمين برايم عبادتگاه و پاك كننده قرار داده شده.

ليكن چون همه‌جاى زمين از حيث شرافت و فضيلت يكسان نيست شايسته است انسان بهترين مكان را براى اداى نماز و راز و نياز با خداوند برگزيند و مسجد مناسب‌ترين مكان براى نماز است. چرا كه خداوند آن را خانه خود ناميده به اين معنا كه آنجا محلّ ديدار و مجلس انس با اوست. از رسول خدا ٦ نقل شده كه خداوند مى‌فرمايد:

آگاه باشيد كه مساجد، خانه‌هاى من در زمين هستند و براى اهل آسمان مى‌درخشند همان‌گونه‌

[١] - ر. ك: پرواز در ملكوت، ج ١، ص ١٢٨- ١٨٣

[٢] - اعراف( ٧)، آيه ٢٦

[٣] - وسائل‌الشيعه، ج ٣، ص ٥٩٣