بنابراين من عقيده دارم وقت آن است كه اقرار كنيم اين روش كذايى جلوگيرى از باردارى بوسيله كاندوم، يك شكست بوده است. اين برنامه در اوايل دهه ١٩٧٠ ميلادى براى كاهش باردارى نوجوانان، تولدهاى نامشروع، سقط جنين، بيمارى‌هاى آميزشى و بيبندوبارى جنسى ايجاد شد. اما هركجا كه اين برنامه اجرا شده است، همه اين موارد ذكر شده به سرعت افزايش يافته است، به جز مورد تولدهاى ناخواسته كه بوسيله سقط جنين، از بين رفتهاست.

در سال ١٩٧٧ ميلادى، آلن گاتماچر[١] از مؤسسه تنظيم خانواده‌[٢] و بزرگترين فراهم كننده جهانى راه‌هاى جلوگيرى از باردارى و سقط جنين براى دانشآموزان در مدارس، ناگهان پذيرفت كه اين روش، باعث افزايش بيبندوبارى جنسى در ميان جوانان مى‌شود.

مراكز آمريكايى كنترل بيمارى‌ها ميگويند كه: «٥٠% نوجوانانى كه سقط جنين انجام داده‌اند بيان كرده‌اند كه در زمان انعقاد نطفه از روش‌هاى جلوگيرى از باردارى استفاده كرده بودند.» تحقيق جان هاپكينز گزارش مى‌دهد كه ٢٨% باردارى نوجوانان، عمدى و خواسته است.

به زودى زمانى ميرسد كه ما در تحقيقات خواهيم ديد كه بيان شده است: «٥٠% افرادى كه از ايدز مردهاند، در زمان ابتلا به ويروس، از كاندوم‌

[١] -Alan Guttmacher

[٢] -Planned Parenthood