واى، واى اروپا، آمريكا!! - سيدل، روث؛ گاردنر، ويليام - الصفحة ٢٥
نقش تأمين هزينههاى مالى. در حالى كه ارزش پدر براى فرزندانش بيش از يك كيف پول است.» راسلِر و ديگر نمايندگان گروههاى مردان، شديداً خواستار اصلاح قانون حضانت از فرزندان هستند: «نامش را هرچه بگذاريد، حضانت مشترك، ملاقات بدون محدوديت با فرزندان يا پرورش مشترك فرزندان. حرف ما اين است كه والدى كه حضانت فرزند به عهدهاو نيست، بايد بتواند در تمام مراحل پرورش فرزند، فعّالانه مشاركت داشته باشد.»
از سوى ديگر بتى لِوينسون مىگويد انگار موضوع حضانت مشترك مُد شده است و به مردان باورانده مىشود كه اگر درخواست حضانت مشترك نكنند، پدر خوبى نبودهاند. اما مسأله آن است كه برنامهريزى براى چنين كارى بسيار سخت است. زن و شوهر بايد خيلى خوب با هم همكارى كنند تا چنين چيزى در عمل موفقيتآميز باشد. او همچنين با تأكيد مىگويد:
«درخواست حضانت مشترك يا تلاش براى گرفتن حضانت از مادر، راهى مطمئن براى ترساندن و به وحشت انداختن مادر است و بعد از آنكه مادر در شرايط ترس و وحشت دور شدن از كودك واقع شد، پدر و وكيلش به او مىگويند: «شما به ٧٥ درصد از توافقنامهمالى به جاى صد در صد راضى شويد و در عوض ما حضانت كامل فرزند را به شما مىدهيم.» اين راهى براى مذاكرهمالى با مادر است.»
در ١٦ آگوست سال ١٩٨٤ ميلادى، لايحهجامع اجبار پرداخت كمك