١- اين نمودار: افرادى كه در ٤ جرم بالا دادگاهى شده‌اند، براساس تعداد از سال ١٩٨٠ تا سال ١٩٩٩ مشخص كرده است. بالاترين آمار مربوط به جرايم مواد مخدر است كه رشد صعودى داشته، همچنين دزدى از اماكن عمومى و منازل نيز اگر چه رشد صعودى زيادى نداشته ولى ميزان هر دوى آن در مقايسه با جرايم مربوط به خشونت بالاتر است.

٢- اهميت اين نمودار در مقايسه با نمودار ١ آنجا روشن مى‌شود كه با توجه به اين مسأله كه هر دو نمودار دربازده زمانى ١٩٨٠ تا ١٩٩٩ قرار دارند، در نمودار ١ ميزان جمعيت كسانى كه مرتكب جرم خشونت شده‌اند، از ساير موارد بالاتر است در حالى كه در نمودار ٢ ميزان افرادى كه به خاطر جرم خشونت دادگاهى شده و محكوم شده باشند به مراتب از محكوم شدگان ساير جرايم پايين‌تر است.

اين تفاوت مؤيد اين مطلب است كه دادگاه‌ها در جرايم مربوط به مواد مخدر، دزدى از اماكن عمومى و منازل، مواردى كه حكم قطعى مى‌دهند بسيار گسترده‌تر از جرايم مربوط به خشونت است. اين مسأله نشان مى‌دهد كه عليرغم ميزان بالاتر جرايم خشونت، قوانين مؤثر در محكوميت مجرمان اين نوع از جرائم، وجود نداشته يا ناقص است. و به‌