واى، واى اروپا، آمريكا!!
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص

واى، واى اروپا، آمريكا!! - سيدل، روث؛ گاردنر، ويليام - الصفحة ١٩

مى‌دهند، يك آگاهى جمعى بر اساس معاشرت مشابه، توسعه مى‌يابد و تجارب و ارزشها مشترك مى‌شوند.»

وقتى كه در جامعه هر كس بخش كوچكى از كارى سرتاسرى را انجام مى‌دهد و اين كار ارتباط اندكى با وظايف ديگران دارد، فردگرايى نيز ترويج مى‌شود. دوركيم اين چنين پيش‌گويى كرده‌است كه اين نوع تقسيم كار و رشد فردگرايى، منجر به از بين رفتن تعهدات در مقابل اصول و موازين اجتماعى مى‌شود. علاوه بر شهرسازى، تقسيم‌هاى گسترده كارى و فشارهاى ناشى از يك جامعه مصرف كننده، ما را به اين باور رسانده است كه ما همانى هستيم كه مى‌پوشيم، همانى هستيم كه مالك آن مى‌باشيم و همانى كه مى‌خريم. تحت فشارى فزاينده جهت خريد، به دست آوردن و مصرف كالاهاى جديد آن هم به منظور تعريف مجدد و پيوسته خودمان قرار داريم. در اين راستا، محيط اجتماعى به نحوى توسعه مى‌يابد كه در آن به فردگرايى و رضايت از خود بها داده مى‌شود و تعهد نسبت به ديگران ارزش خود را از دست مى‌دهد.

البته تنها مردان نيستند كه تحت تأثير اين تغييرات عميق جامعه آمريكا قرار گرفته‌اند. زنان و به‌خصوص اعضاى جنبش زنان نيز تحت تأثير اين تأكيد بر فردگرايى و افزايش مشروعيت نيازها وخواسته‌هاى فردى واقع شده‌اند.

با اين حال قابل توجه است كه با وجود آن كه بسيارى از زنان به كيفيت زندگى خود، موفقيت و كار خود و ارتقاء «وضعيت مادى خود» فكر مى‌كنند، هنوز هم همان‌طور كه ارنريچ به درستى اشاره مى‌كند، سرپرست‌