وجود داشته باشد (همه تست‌هاى كاندوم ناتوان از تشخيص چنين نشت ناچيزى هستند) و هر كدام از اين ويروس‌ها ميتوانند از ميان يك حفره طبيعى موجود در لاستيك بدون تماس با سمت ديگر، عبور كنند.

ذرات ويروس‌HIV ، همچنين مانند ذرات آزاد، در مايع پيش از انزال نيز يافت شدند. براى مطالعه والدين و شهروندان علاقمند درباره ذرات آزادHIV در مايع منى، تعداد زيادى مرجع در مجله تحقيقى‌NIH [١] نوشته شده توسط دى. جى. اندرسون‌[٢] وجود دارد.

بررسى تحقيقات منتشر شده در سال ١٩٩٣ درباره تأثير كاندوم در كاهش انتقال ويروس ايدز از طريق سكس با جنس مخالف، نشان داد كه كاندوم‌ها ممكن است تا حدى خطر ابتلا را كاهش دهند اما اين «رفتار پرخطر» (به‌عنوان مثال، آميزش با جنس مخالف حامل‌HIV) ، بايد حذف شود.

اما در مورد استفاده از كاندوم در ديگر بيمارى‌هاى آميزشى نيز خطر زيادى وجود دارد. ويروس‌هاى ورم پوستى در انسان، تبخال و زگيل‌هاى تناسلى در همه قسمت‌هاى خارجى اندام تناسلى پيشرفت ميكنند و ميزان آن در ميان نوجوانان سه برابر بيشتر و بالاتر از جوانان است و همه آنها نيز غير قابل درمان هستند. شيوع بيمارى سيفليس نيز جديداً نرخ بالايى پيدا كرده است. من ميگويم كه اين طرز رفتار مقامات مسئول كه مى‌گويند: «با

[١] -

[٢] -D .J .Anderson