واى، واى اروپا، آمريكا!!
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص

واى، واى اروپا، آمريكا!! - سيدل، روث؛ گاردنر، ويليام - الصفحة ١٦٤

از مغلطه كارى‌هاى قانونى و رفتار غير اخلاقى امروز ما كه به مادران اجازه مى‌دهد سقط جنين كنند و بند بند اعضاى جنين كوچكى را كه در رحم خود دارند متلاشى سازند، تعجب خواهند كرد. در حالى كه اين امر، در حال حاضر براى بسيارى از ما، كاملًا طبيعى مى‌باشد. اين رفتار وحشيانه به راحتى مورد پذيرش واقع شده و زشتى آن كاملًا اغماض مى‌گردد زيرا كه بچه متولد نشده در قانون كيفرى ما، انسان محسوب نمى‌شود.

آيا امروز ما بهتر از مردم زمان‌هاى گذشته‌ايم؟ در حالى كه در زمان‌هاى گذشته كمتر از ٥ درصد مردم، برده بودند و شهروندان عادى اعم از سياه و سفيد، از هزاران قانون محدود كننده مالكيت و شخصيت امروز ما آزاد بودند و مجبور نبودند براى درآمدهاى خود حتى يك پِنى بپردازند.

اما امروز تمام مردم در دنياى به اصطلاح آزاد، بايد حاصل بيش از نيمى از فعاليت سالانه‌شان را به عنوان ماليات به دولت‌ها بپردازند و اگر از پرداخت آن سرباز زنند با مجازات و حبس روبرو مى‌گردند.

كمى فكر كنيد، اگر مجبور باشيد تمام درآمد خود را به دولت بپردازيد، مطمئناً خود را يك برده مى‌دانيد، حالا كه مجبوريد نيمى از درآمد خود را بپردازيد، چطور؟ حتماً پاسخ اينست كه ما نيمه برده هستيم. شايد به همين دليل انقلابى آمريكايى، جوسيا كوئينسى‌[١] در سال ١٧٧٤ ميلادى عليه اخذ ماليات از كارگران اعتراض كرد: «من اين موضوع را با


[١] -Josiah Quincy .