حضانت بوده‌اند. به‌همين دليل و به خاطر ميزان بالاتر فقر در خانوادههاى داراى سرپرست زن، بحث خانوادههاى تك والدى در اين بخش بر مادران مجرد (تنها) تمركز دارد. مسأله مهم براى چنين خانوادههايى رابطه بين سلامت كودكان و نبود پدر است.

برآورد شده كه ٣٦ درصد كودكان آمريكايى جدا از پدران اصلى خود زندگى ميكنند، در حدود ٤٠ درصد كودكان در خانوادههاى بيپدر، حداقل به مدت يك سال است كه پدرانشان را نديدهاند و تا قبل از رسيدن به هجده سالگى، بيش از نيمى از كودكان آمريكايى بخش مهمى از دوران كودكى خود را جدا از پدرانشان زندگى كردهاند.

هنوز شواهد محكمى مبنى بر اينكه حضور يك پدر در موارد زير مهم است، وجود دارد:

* كودكان زير شش سال كه جدا از پدرانشان زندگى ميكنند، پنج برابر كودكانى كه داراى هر دو والد در خانه هستند، فقيرند.

* دخترانى كه در زندگيشان پدرى وجود ندارد، ٥/ ٢ برابر بقيه باردار ميشوند و ٥٣ درصد بيشتر (از بقيه) خودكشى ميكنند.

* پسرانى كه در زندگيشان پدرى وجود ندارد، ٦٣ درصد بيشتر (از بقيه) فرار ميكنند و ٣٧ درصد بيشتر (از بقيه) مواد مخدر مصرف ميكنند.

* كودكان بدون پدر، ٢ برابر آنهايى كه داراى پدر هستند از مدرسه بيرون انداخته ميشوند، تقريباً ٢ برابر بقيه مواد مخدر و يا الكل مصرف مى‌كنند؛ ٢ برابر بقيه سر از زندان در ميآورند و تقريباً برابر بقيه براى‌