عريان كردن فمينيسم - كلاين، الن آر؛ مترجم طاهره توکلي - الصفحة ١٠١
اگر «هنجارسازى جنسى» وجود داشته باشد، مثل دوميدانى زنان يا موزه ملّى هنرهاى زنان، حتى امروزه نيز با وجود كنترل زاد و ولد و برابرى قانونى در همه عرصههاى زندگى عمومى، باز هم بهترين بهترينها اصولًا مردان هستند. اگر زنان واقعاً بخواهند بهطور كلّى «برتر» باشند، بايد با مردان بهطور برابر رقابت كنند مانند آنها بجنگند، مانند آنها سختكار كنند و بالاخره بر آنها برترى پيدا كنند. اما به نظر نمىرسد كه فمينيسم مبارزه منصفانهاى بخواهد.
در ارتباط با موارد فوق، فمينيستها فهميدهاند اگر برابرى به معناى «برابر بودن با مرد» است، زنان، اساساً مشابه مردان ديده خواهند شد. پس از لحاظ فيزيكى نمىتوانند با ارزشتر از مردان باشند. و اين مسأله، مشكلى جدّى را هم براى فمينيسم و هم براى زنان بهوجود آورده است.
اگر زنان بخواهند در مزاياى جنگ، به اندازه مردان، شريك باشند، بايد در خطرات آن نيز به يك اندازه شريك باشند. اين مستلزم اين است كه زنان خود را با آسيب برابر و شانس بيشتر مرگ روبرو كنند. تا به امروز ٩٩ درصد از همه مردمى كه در جنگها كشته شدهاند، مرد هستند. با آنكه زنان مبارز و استثنايى در تاريخ وجود داشتهاند اما زنان بهطور كلى هيچگاه مصرّانه تقاضا نكردهاند كه بهميدان جنگ بپيوندند. آنها به همان ميزان كه براى رأى دادن يا برخوردارى از تساوى تلاش كردند، براى مبارزه تلاش نداشتهاند.