عريان كردن فمينيسم - كلاين، الن آر؛ مترجم طاهره توکلي - الصفحة ١٣٤
بنابراين اگر پسرى بدون اينكه مرد شده باشد بزرگ شود، هيچگاه براى خود، مردان ديگر، همسرش، بچههايش يا بهطور كلى اجتماع، فرد مفيدى نخواهد بود. «روبرت بلاى» استدلال مىكند كه دليل اينكه جامعه در چنين وضعيت بدى قرار دارد- ميزان بالاى طلاق، اعتياد به الكل و مواد مخدر، خشونتهاى مدرسه و غيره- اين است كه پسران بزرگ مىشوند بدون اينكه به اندازه كافى «مرد» شده باشند.
«روبرت بلاى» نه زنان را بىاعتبار مىكند و نه برخلاف فمينيسم استدلال مىكند. با اين حال، فمينيسم واكنش نفرتانگيزى نشان داده است. حال آنكه اين جنبش مردان درباره تغيير اجتماعى نيست. بلكه واكنشى شديد است و مردان غريو مىكشند تا نفوذ اخلاقى پدرسالارى را دوباره ايجاد كنند.
عجيب اين است كه فمينيستها اين جنبش را شبيه خود فمينيسم مىدانند، چه از لحاظ پيام چه ما قربانى هستيم و چه از لحاظ سبك كه بياييد آگاهى بخشى كنيم (بدون هيچ پيامد سياسى گستردهاى)، «مردگرايى ضعيف» چيزى بيش از نوعى روان درمانى جمعى نيست. مردان دربارهنياز خود به مرد بودن با مردان ديگر حرف مىزنند.
«مردگرايى ضعيف» هيچ انتقادى از فمينيسم ارائه نمىدهد و هيچ بيان اهانتآميزى نسبت به زنان ندارد و خواهان هيچگونه توجه سياسى نيست. با اين وجود، فمينيستها آن را فريبآميز و ترسناك مىدانند. پيامى كه در