عريان كردن فمينيسم - كلاين، الن آر؛ مترجم طاهره توکلي - الصفحة ١١٦
از زنان جرأت دارند كه خشونت عليه آنها را شروع كنند. واقعيت اين است كه مردان معمولًا تأمل مىكنند [و پيش نمىروند].
اسطوره ديگرى كه بايد از بين برود اين است كه روىهم رفته زنان نسبت به مردان خشونت بيشترى را متحمل مىشوند. اين درست نيست، برعكس مردان اغلب بيشتر از زنان قربانى خشونت مردانه مىشوند.
هيچكس انكار نمىكند با آنكه زنان قادر به انجام جرائم سهمگين هستند، مردان چنين جرائمى را بيشتر مرتكب مىشوند. آنچه كه درباره مفهوم فمينيستى «خشونت عليه زنان» عجيب است، اين مفهوم است كه زنان قربانيان اصلى هستند. در واقع احتمال بيشترى وجود دارد كه مردان قربانى جرائم خشونتآميز غير از تجاوز جنسى شوند. در مردان همجنسخواه، حداقل به اندازه زنان غيرهمجنسخواه، اين احتمال وجود دارد كه در روابطشان، مورد تجاوز جنسى قرار بگيرند. بهعلاوه، بهنظر مىرسد زنانى كه عينك فمينيستى مىزنند، براى ديدن آزار و اذيت در هر كارى كه مردان انجام مىدهند، شيوه خود را رها مىكنند.
در سال ١٩٩٢ دانشجويان مؤنث در بركلى كاليفرنيا بهزور، مرد برهنهاى را با نام فمينيسم، لباس پوشاندند. دانشجوى ٢٢ سالهاى كه خود را «مرد برهنه» مىناميد، اطراف محوطه دانشگاه كاليفرنيا قدم مىزد در حالىكه غير از كلاه آفتابگير و كفش راحتى، چيز ديگرى به تن نداشت. بدن برهنه او بيانگر يك پيام بود: ضد مادىگرايى، ضد عرفى، طرفدار فطرت و طرفدار آزادى؛ چند زن دانشجو تلاش كردند تا او را مجبور كنند كه لباس بپوشد،