درمباحث عدل الهى گاه آنچه مورد توجه قرار مى‌گيرد، اصل نظام آفرينش و خلقت موجودات- از آسمان و زمين گرفته تا جمادات، نباتات، حيوانات و انسانها- مى‌باشد. پرسشى كه در اين زمينه وجود دارد اين است كه آيا خلقت موجودات عادلانه صورت گرفته و در كل آفرينش به هيچ موجودى ظلم نشده است؟ مطابق حديث نبوى آسمانها و زمين به موجب عدل برپا هستند؟[١] و به قول نظامى گنجوى:

ترتيب جهان چنان كه بايست‌		كردى به مثابتى كه شايست‌
حرفى به غلط رها نكردى‌		يك نقطه در او خطا نكردى‌
در عالمِ عالم آفريدن‌		به زين نتوان رقم كشيدن‌

آيا حقيقتاً همان‌گونه كه قرآن بيان كرده است اين نظام، نظام احسن است‌[٢] و امكان آفرينش بهتر از آن و زيباتر از آن وجود نداشته است؟ آنچه به اين پرسشها پيوند دارد

[١]. بالعدل قامت السموات والارض.

[٢]. الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ خَلَقَهُ؛ همان كسى كه هر چيزى را آفريده است، نيكو آفريده. غزالى در تعبير زيبايى گفته است: ليس‌فى الامكان ابدع مما كان؛ جهانى زيباتر از جهان موجود امكان ندارد. سجده( ٣٢): ٧.