مجموعه گزاره‌هايى كه به جنبه‌هاى ارزشى شخصيت زن پرداخته و جايگاه هر رفتار، واكنش يا روحيه زن را تعيين مى‌كند. اين گزاره‌ها عمدتاً از «خوب» يا «بد» بودن و يا از «زيبايى» يا «زشتى» يك عمل، انديشه يا انگيزه سخن مى‌گويند. هرچند نظام ارزشى در تعريف كنونى از حوزه اخلاق در تعريف سنتى آن، بسى فراتر مى‌رود، گاه به تسامح آن را «نظام اخلاقى» نيز مى‌ناميم. البته در جاى خويش مى‌توان استدلال كرد كه اخلاق- در تمايز با فقه و حقوق- دقيقاً همين جايگاهى را دارد كه در اين جا به آن نظام ارزشى اطلاق شده است.

٣. نظام حقوقى زن‌[١]

مجموعه گزاره‌هايى كه يا تكليفى رابر عهده زن مى‌گذارد و يا تكليفى را بر عهده ديگران به سود زن قرار مى‌دهد. اين گزاره‌ها از سنخ «بايد» و «نبايد» است و چون موضع‌گيرى مشخصى را در ارتباط با زن ايجاب مى‌كند. مى‌توان آن را «نظام فقهى» نيز نام نهاد.

[١]. عنوان در متن اصلى،« نظام تكليفى زن» مى‌باشد.