است. يك مسئله به تفاوتهاى جسمى و طبيعى زن و مرد بر مى‌گردد. مرد از اندام درشت‌تر و قدرت بيشتر برخوردار است و در تصميم‌گيرى‌ها عقلانى‌تر است. دليل ديگر مسئوليت اقتصادى مرد در اداره زندگى خانواده مى‌باشد؛ در حالى كه زن هيچ گونه مسئوليتى در اين زمينه از نظر اسلام ندارد. با وجود اين جاى شگفتى است كه برخى اين رياست را مربوط به دوران گذشته، و تغييرات و تحوّلات فرهنگى و اجتماعى را موجب منتفى‌شدن موضوع آيه مى‌دانند.

در اينكه جهان به طور شگفت‌آورى تغيير يافته و مناسبات اجتماعى و فرهنگى تحولات چشمگيرى يافته‌اند ترديدى وجود ندارد، اما آيا اين تحوّلات، تفاوتهاى موجود ميان زن و مرد را هم از بين برده است؟!

آيا اداره نهاد خانواده نياز به سرپرست ندارد؟ اگر دارد، چه كسى بايد عهده دار آن گردد؟

اين واقعيت چيزى نيست كه گذشت زمان و تحوّلات فرهنگى و اجتماعى، تأثيرى در آن بگذارد. در غرب امروز اساساً صورت مسئله در حال پاك شدن است و بنيان خانواده در حال فروپاشيدن. و اين همه دليلى جز پشت كردن به تعاليم وحيانى ندارد و آن كه بيش از همه لطمه مى‌خورد همان موجودى است كه آسيب‌پذيرتر است؛ يعنى زن. اين است ارمغانى كه اين نظامهاى حقوقى به نام تساوى حقوق زن و مرد، به زن ارزانى داشته‌اند. همين جا با تأكيد يادآور مى‌شويم كه رياست مرد در خانه هرگز از نظر اسلام به معناى برتر دانستن مرد و تقسيم مرد و زن به انسان درجه يك و دو نيست. چه بسيار زنانى هستندكه ارج و منزلت آنان نه تنها از شوهرانشان، از بسيارى از مردان و زنان روزگار خود برتر بوده است. مسئوليت و تقسيم كار در خانه يك چيز است و منزلت و انسانيّت انسان چيز ديگر، و اين دومى در فرهنگ اسلامى، زن و مرد نمى‌شناسد.

چهار. ولايت و امامت مرد

از نهاد خانواده كه پا به عرصه اجتماع مى‌گذاريم، مشاهده مى‌شود كه در اسلام، ولايت امر و