حقوق و تكاليف دينى نيز همين‌گونه‌اند. اين حق بشر است كه سلامت روحانى و معنوى او از هر گونه آسيبى محفوظ بماند. شرافت و كرامت براى بشر يك امتياز ويژه است. اين حق از چنان اهميتى برخوردار است كه بشر نمى‌تواند بگويد من مى‌خواهم شرافت خود رابفروشم وكسى حق ندارد مرا مجازات كند. آسيبى كه از ناحيه استيفا نكردن اين حقوق به انسان وارد مى‌گردد به مراتب بيشتر از درد و رنجى است كه از ناحيه مجازات تعيين شده در شرع مقدس اسلام به فرد وارد مى‌گردد.

نكته‌اى را كه به لحاظ پيامدهاى جانبى استيفا نكردن حقوق عرفى بيان كرديم در حقوق و تكاليف دينى نيز وجود دارد. اگر فردى به جاى آنكه از زمينه‌هاى فراهم آمده براى رشد معنوى و كمال و تعالى خود استفاده كند و حق كرامت و حيات معنوى خود را پاس دارد، خود را آلوده، فاسد و جنايتكار نمايد فقط به سلامت خود لطمه نزده، بلكه سلامت معنوى جامعه را در معرض خطر قرار داده است. تعيين مجازات‌هاى دينى هدفى جز صيانت از سلامت خود او و جامعه ندارد.