حقوق اجتماعى و سياسى در اسلام - جوان آراسته، حسين - الصفحة ٢٢٣
ممنوع است، براى آنان در روابط بين خودشان مجاز شمرده شده است.[١]
٥. به رسميت شناختن حقوق مدنى آنان در احوال شخصى، نظير ازدواج، طلاق، ارث و وصيّت.
٦. استقلال قضايى. در امور قضايى، با آنكه حق مراجعه به محاكم عمومى دولت اسلامى را دارند از استقلال قضايى برخوردارند و مىتوانند به محاكم خود مراجعه كنند.[٢]
در مورد اقليتهاى غير اهل كتاب، دستور اسلام بر حسن رفتار و مشى عادلانه در همه زمينهها مىباشد و البته اين امر، ويژه كافرانى است كه در جنگ با مسلمانان نمىباشند. قرآن كريم مىفرمايد:
خدا شما را از [ارتباط با] كسانى كه در كار دين با شما نجنگيده و شما را از ديارتان بيرون نكردهاند، باز نمىدارد؛ كه با آنان نيكى كنيد و عدالت ورزيد. زيرا خدا دادگران را دوست مىدارد.[٣]
قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران نيز با استناد به همين آيه قرآن مقرر كرده است كه «دولت جمهورى اسلامى ايران و مسلمانان موظفاند نسبت به افراد غيرمسلمان با اخلاق حسنه و قسط و عدل اسلامى عمل نمايند و حقوق انسانى آنان را رعايت كنند.»[٤]
[١]. فلسفه حقوق، مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى، ص ٢٧٦.
[٢]. همان، ص ٢٧٧.
[٣]. لاينهاكم اللَّه عن الذين لم يقاتلوكم فى الدين و لم يخرجوكم من دياركم ان تَبَرّوهم و تُقسِطوا اليهم انّ اللَّه يحبّ المقسطين. ممتحنه( ٦٠): ٨.
[٤]. اصل چهاردهم.