شرافت مؤمن به نماز شب و عزّت او به ترك تعرّض به حيثيت مردم است.[٢] برهمين اساس است كه قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران حتى در مورد كسانى كه تحت تعقيب قرار گرفته و بازداشت شده‌اند، مى‌گويد:

هتك حرمت و حيثيت كسى كه به حكم قانون دستگير، بازداشت، زندانى يا تبعيد شده به هر صورت كه باشد ممنوع و موجب مجازات است.[٣]

٣. امنيت مالى‌

على عليه السلام در نامه‌هايى به مأموران خراج و ماليات و گيرندگان صدقات، ترك تعرض آنان به اموال و دارايى‌هاى مردم را يادآورى مى‌كند. در بخشى از نامه امام به كارگزاران بيت‌المال چنين آمده است:

شما خزانه‌داران رعيت، وكلاى امّت و سفيران رهبرانتان هستيد .... به خاطر گرفتن خراج از بدهكار، لباس تابستانى يا زمستانى و مركب مورد نياز و برده‌اش را به فروش نرسانيد. به خاطر گرفتن درهمى كسى را تازيانه نزنيد و براى جمع‌آورى بيت‌المال به مال احدى- چه مسلمان و چه غير مسلمان- دست نزنيد.[٤]

در سفارشى ديگر به مأموران جمع‌آورى زكات فرمود:

آنگاه كه به آبادى رسيدى در كنار آب فرود آى و داخل خانه‌هاى آنان مشو. با آرامش و وقار

[١]. الا انّ دماءكم و اموالكم و اعراضكم عليكم حرام .... بحارالانوار، ج ٢٣، ص ١٦٥. در روايت ديگرى در خصوص مؤمن گفته‌شده است: المؤمن حرام كلّه، عِرْضُهُ و مالُهُ و دَمُهُ. همان، ج ٧٧، ص ١٦٠: مؤمن همه چيزش حرمت دارد؛ آبروى او، مال او و خون او.

[٢]. همان، ج ٧٧، ص ٢١.

[٣]. اصل ٣٩.

[٤]. نهج‌البلاغه، نامه ٥١.