اين عمل در اسلام به شدت نكوهش گرديده است. همان‌گونه كه پيشتر يادآور شديم، حق حيات از حقوقى است كه قابليّت اسقاط ندارد. ممنوعيت خودكشى در اسلام از آن سبب است كه «روح» به عنوان امانت الهى در اختيار بشر قرار گرفته است. و به همين جهت انسان نمى‌تواند مدعى باشد من مالك جان خويش هستم. در حقوق اسلام، حيات و زندگى امانتى خدادادى است كه هم وظيفه ديگران و هم وظيفه دارنده حيات است كه براى حفظ آن بكوشد.

قرآن كريم مى‌فرمايد:

... و خودتان را نكشيد زيرا خداوند همواره با شما مهربان است. و هركس از روى تجاوز و ستم چنين كند به زودى وى را در آتشى درآوريم و اين كار بر خدا آسان است.[٣]

از امام باقر عليه السلام نقل شده است كه:

مؤمن به هر آزمايشى مبتلا مى‌شود و به هر نوع مرگى مى‌ميرد ولى هرگز خودكشى نمى‌كند.[٤]

[١]. انما جعلت التّقية ليحقن به الدّماء فاذا بَلَغَ الدّم فَلا تقيّة. محمد باقر مجلسى، بحارالانوار، ج ٧٥، ص ٣٩٩، ٤١٢، ٤٢٢؛ ج ٣٩، ص ٣٢٩؛ ج ١٠٤، ص ٣٩٢.

[٢].suicide .

[٣]. ... وَ لا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كانَ بِكُمْ رَحِيماً* وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ عُدْواناً وَ ظُلْماً فَسَوْفَ نُصْلِيهِ ناراً وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً، نساء( ٤): ٢٩ و ٣٠.

[٤]. انّ المؤمن يبتلى بكلّ بليّة و يموت بكلّ ميتَةٍ الّا انّه لا يَقْتُلُ نَفْسَه. بحارالانوار، ج ٦٧، ص ٢٠١.