راه نجات - قاسم اف، الياس - الصفحة ١٨٥ - ١- روايت عبدالرحمن ار پدرش
هاشم بودن آنها؛ زيرا رسول خدا در روايت عبدالملك از جابر فرمود: همهى آنها از بنى هاشم هستند ومخفى شدن صداى آن حضرت زمان ايراد اين قول اين روايت را تقويت مىكند و ترجيح مىدهد ... و حمل اين حديث به ملوك بنى العباس نيز ممكن نيست به جهت زيادى تعدادشان و به جهت قلت رعايتشان آيه" قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى" و حديث كساء را، پس ناچار بايد اين حديث به ائمه اثنا عشر از اهل بيتش حمل شود؛ زيرا آنها اعلم و اجل و اورع و با تقواترين اهل زمان خود و بالاترين آنها از حيث نسب و افضل زمانشان ... و اكرم زمانشان نزد خداوند بودند علمشان از طريق پدرانشان به جدشان رسول خدا از جانب خداوند متصل بود. اهل علم و تحقيق و اهل كشف و توفيق اهل بيت را اينگونه شناخته و معرفى كردهاند. و اين را كه مراد رسول خدا از ائمه اثنا عشر اهل بيتش هستند حديث ثقلين واحاديث زياد ديگرى است كه در اين كتاب و كتابهاى ديگر ذكر شده تأييد مىكند. و اما اين سخن آن حضرت:
" كلهم يجتمع عليه الامة"
مراد آن حضرت اينكه امت زمان ظهور قائمشان مهدى (رضى الله عنهم) به امامت همهى اين دوازده امام اقرار مىكنند."[١]
اما شخصيت قندوزى: زركلى مىگويد: سليمان بن خاجه ابراهيم حسينى حنفى نقشبندى فاضل اهل بلخ ودر قسطنطنيه وفات كرد واز جمله آثارش" ينابيع المودة" است.[٢]
[١] . ينابيع المودة لذوى القربى، ج ٣ ص ٢٩٢.
[٢] . الاعلام، ج ٣، ص ١٢٥.