راه نجات - قاسم اف، الياس - الصفحة ١٤١ - ١- روايت عبدالرحمن ار پدرش
وأثنى عليه ثم قال: ايها الناس انى فرط لكم أوصيكم بعترتى خيرا وإن موعدكم الحوض والذى نفسى بيده لتقيمن الصلاة ولتؤتن الزكاة أو لأبعثن رجلا منى أو كنفسى يضرب أعناقكم ثم أخذ بيد على فقال هذا.
عبدالرحمن بن عوف مىگويد: چون رسول خدا (ص) مكه را فتح نمود، به طائف برگشت و آنرا هفده يا نوزده روز محاصره نمود و سپس خطبه خواند و بعد از حمد و ثناى الهى فرمود: اى مردم همانا من بر شما پيشى مىگيرم و شما را بر اهل بيتم سفارش مىكنم، همانا موعد ما سر حوض است، سوگند به ذاتى كه جانم در اختيار اوست، نماز را اقامه مىكنيد و زكات را ادا مىكنيد و الا مردى را به سوى شما مىفرستم كه از من است و يا مانند نفسم است، او گردنهاى شما را خواهد زد، سپس دست على را گرفت و فرمود: آن مرد اين است.[١]
سند اين حديث صحيح است و در مورد طلحه بن جبر كه در سند اين حديث واقع شده، ابن معين او را ثقه دانسته وجوزجانى ناصبى او را تضعيف كرده است، بنابر اين صحت اين سند ثابت و به سخن ناصبى توجه نخواهد شد.
[١] . مصنف ابن ابىشيبه، ج ٧، ص ٤٩٨ وج ٨، ص ٥٤٣. مسند بزار، ج ٣، ص ٢٥٨، ح ١٠٥٠. مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١٣٤ و ١٦٣.