قرآن كريم به صراحت به وجود گروهى تصريح مى‌كند كه سخنان رسول خدا (ص) را مى‌شنوند، امّا خداوند بر قلبهايشان قفل زده است؛ زيرا از هوا و هوس خود پيروى كرده‌اند:

وَ مِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ حَتّى إِذا خَرَجُوا مِنْ عِنْدِكَ قالُوا لِلَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ ماذا قالَ آنِفاً أُولئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ وَ اتَّبَعُوا أَهْواءَهُمْ.[١]

«و از ايشان كسانى هستند كه براى شنيدن سخنان تو مى‌آيند. هنگامى كه خارج مى‌شوند، به كسانى كه علم داده شده‌اند، ميسگويند: چند لحظه پيش چه گفت؟! آنان كسانى هستند كه خداوند بر قلبهايشان مهر زده و از هواى نفس پيروى كردند».

خداوند طايفه‌اى از منافقان‌راكه دلهايشان مريض است و در زمين به فساد مى‌پردازند و قطع رحم مى‌كنند، مورد لعن قرار مى‌دهد:

أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَ أَعْمى أَبْصارَهُمْ* أَفَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى قُلُوب أَقْفالُها.[٢]

[١] - محمّد( ٤٧): ١٦؛ ر. ك: صفوه التفاسير: ٣/ ٢١٠- ٢٠٩.

[٢] - محمّد( ٤٧): ٢٤- ٢٣؛ ر. ك: صفوة التفاسير: ٣/ ٢١٢- ٢١١.