ج: عادل دانستن تمام صحابه مخالفت صريح با قرآن است؛ قرآنى كه بر وجود منافقان، فاسقان و آزاردهندگان خدا و رسولش در ميان صحابه دلالت مى‌كند؛ چنان كه خواهد آمد.

د: تعديل همه صحابه، مخالفت صريح با سنّت نبوى است. سنّتى كه دال بر آزرده شدن پيامبر اكرم (ص) از بعضى صحابه و ناراحتى از آنان دارد؛ چنان كه خواهد آمد.

ه-: تعديل تمام صحابه مخالفت با مفهوم لعن است كه در قرآن كريم وارد شده است، به خصوص در جاهايى كه بعضى از اين لعنها در مورد بعضى از صحابه وارد شده است.

و: تعديل تمام صحابه با قوانين طبيعت بشرى در عرصه اجتماعى منافات دارد. چطور ممكن است حكم به تعديل كسى بدهيم كه قبل از گفتن شهادتين، با رسول خدا (ص) در حال جنگ بوده و در تمام زشتيها و فسادهاى زمان جاهليّت، غوطه ور بوده است و آنگاه با گفتن شهادتين به يك باره عادل شده باشد؟!

ما منكر آن نيستيم كه چنين چيزى امكان دارد، امّا فقط نسبت به افرادى كه اعمال و رفتارشان، بر تحقّق عدالت در وجودشان دلالت كند. امكان يك شى، مطلبى غير از وقوع آن است. نظريّه عدالت صحابه بر