در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٢ - مفهوم لعن و فرق آن با سب و شتم در لغت
«لعن به معناى طرد كردن و دور كردن، همراه با غضب است و اين از جانب خدا در آخرت براى عقوبت، اعمال و در دنيا با قطع شدن رحمت و توفيق الهى، محقّق مىشود و لعن به معناى نفرين، عليه ديگرى است».[١]
طريحى مىنويسد:
«لعن به معناى دور كردن از رحمت است ... رسم عربها بر اين بود كه اگر فردى از ميان ايشان گناهى مىكرد، او را از خود دور كرده و وى را طرد مىنمودند تا وبال او، آنان را فرا نگيرد و وقتى گفته مىشود: آنها لعن شدند؛ يعنى طرد شدند ...».[٢]
ابن اثير در النهايه مىنويسد:
«اصل لعن به معناى مطرود شدن و دور شدن از خداست و لعن مردم به معناى سب و نفرين عليه ديگرى است».[٣]
جوهرى نيز در كتاب صحاح همين را گفته است.
اين مفهومِ لغوى لعن است، امّا در مورد «سب» بايد گفت كه ابن اثير مىنويسد:
«سب، همان شتم است».[٤]
[١] - مفردات راغب: ٤٧١.
[٢] - مجمعالبحرين: ٦/ ٣٠٩.
[٣] - النهايه: ٤/ ٢٥٥.
[٤] - النهايه: ٤/ ٣٣٠.