در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦٢ - بخش اول آياتى كه از علم غيب در زندگى انبيا و صالحين خبرمىدهد
بعضى از آنان اين علم را به شير آب تشبيه كردهاند كه هنگام نياز و مصلحت باز مىگردد و سپس بسته مىشود، پس درست است كه پيامبر (ص) قدرت غيبى دارد و مىتواند معجزه انجام دهد، امّا اين امر فقط به موقعيّتهاى مشخّص اختصاص دارد و در غير آنان اين توانايى وجود ندارد.
امّا درست آن است كه: توانايى پيامبران و علم غيب خدادادى آنان هميشگى و مستمر است، چند آيه از قرآن اين مطلب را اثبات مىكند؛ از جمله:
١- أَنِّي قَدْ جِئْتُكُم بِآيَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ أَنِّي أَخْلُقُ لَكُم مِّنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَأَنفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيْرًا بِإِذْنِ اللّهِ وَأُبْرِىءُ الأكْمَهَ والأَبْرَصَ وَأُحْيِي الْمَوْتَى بِإِذْنِ اللّهِ.[١]
«در حقيقت، من از جانب پروردگارتان برايتان معجزهاى آوردهام؛ من از گِل براى شما (چيزى) به شكل پرنده مىسازم، آنگاه در آن مىدمم، پس به اذن خدا پرندهاى مىشود و به اذن خدا نابيناى مادرزاد و پيس را بهبود مىبخشم، مردگان را زنده مىگردانم».
اين آيه ثابت مىكند كه توانايى حضرت عيسى (ع) بر انجام معجزات، مخصوص يك واقعه معيّن نبوده است؛ زيرا ايشان نفرمود:
[١] - آل عمران( ٣): ٤٩.