در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
حال نگاه بيندازيد و ببينيد
١٧ ص
(٤)
پيشگفتار
٢١ ص
(٥)
فصل اول انسان و نياز او به ارتباط با غيب
٣٥ ص
(٦)
فصل دوم رابطه عصمت با علم غيب
٤٥ ص
(٧)
فصل سوم علم غيب در قرآن و سنت
٥٧ ص
(٨)
بخش اول آياتى كه از علم غيب در زندگى انبيا و صالحين خبرمىدهد
٥٧ ص
(٩)
بخش دوم آياتى كه علم غيب را منحصر در خداوند متعال مىداند و آن را از ديگران نفى ميكند
٦٦ ص
(١٠)
بخش سوم آياتى كه امكان علم غيب داشتن را براى غير خداوند اثبات مىكند
٦٩ ص
(١١)
بخش چهارم آياتى كه اعطاى علم غيب به خاتم پيامبران را اثبات مىكند
٧٠ ص
(١٢)
بخش پنجم آيات و رواياتى كه اعطاى علم غيب به ائمه(عليهم السلام)(اهل بيت) را اثبات مىكند
٧٣ ص
(١٣)
بخش ششم امام على ابن ابى طالب(ع) و علم غيب
٨٢ ص
(١٤)
بخش هفتم رواياتى كه از علم غيب امامان(ع) و پيشگوييهاى آنان سخن مىگويد
٨٩ ص
(١٥)
فصل چهارم علم غيب از ديدگاه روان شناسى فلسفى
٩١ ص
(١٦)
فصل پنجم علم غيب از ديدگاه غير اماميه
١٠٣ ص
(١٧)
1 - نظر شوكانى
١٠٤ ص
(١٨)
2 - نظر ابن تيميه
١٠٦ ص
(١٩)
3 - نظر ابن خلدون
١٠٩ ص
(٢٠)
4 - نظر فخر رازى
١١٠ ص
(٢١)
فصل ششم تاريخچه بحث و گرايشهاى تحليلى آن از ديدگاه اماميه
١١٣ ص
(٢٢)
مراحل بحث پيرامون علم غيب ائمه(عليهم السلام)
١١٧ ص
(٢٣)
مرحله نخست در عصر امامان(عليهم السلام)
١١٧ ص
(٢٤)
مرحله دوم دوران پس از غيبت معصوم(ع)
١٢٤ ص
(٢٥)
1 - شيخ مفيد
١٢٤ ص
(٢٦)
2 - شيخ طوسى
١٢٧ ص
(٢٧)
3 - علامه حلى
١٣٠ ص
(٢٨)
مرحله سوم از نظر علماى معاصر
١٣١ ص
(٢٩)
1 - امام كاشف الغطاء
١٣٢ ص
(٣٠)
2 - شهيد صدر
١٣٣ ص
(٣١)
3 - سيد محمد حسين طباطبايى
١٣٨ ص
(٣٢)
اولا از راه نقل
١٣٨ ص
(٣٣)
ثانيا از راه عقلى
١٤٠ ص
(٣٤)
نتيجه بحث
١٥١ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٣٧ - ٢ - شهيد صدر

خودباخته (درباره فرد اوّل) مى‌گويند: او شتابزده عمل مى‌كند، به عاقبت كار نمى‌انديشد، خودش را به خطر افكنده است، امّا هنگامى كه اين حركت در پاسخ به دعوت جماعتى باشد كه همه فضاها و شرايط لازم براى دعوت را فراهم كرده است، اين روحيّه نااميدى و شكست‌پذيرى درباره آن نمى‌گويد: اين اقدامى حساب نشده و كودكانه و بررسى نشده است.

همه شعارهايى كه امام حسين (ع) مطرح نمود، واقعى بود و در عين حال، با خطّ مشى و تفكّر امّتى كه از نظر روحى، فكرى و روانى، خودباخته و شكست خورده بود، همخوانى داشت.

شعار چهارم: ضرورت قيام بر ضدّ سلطان ستمگر: امام حسين (ع) در كنار همه اين شعارها، شعار واقعى را نيز مطرح مى‌نمود و تأكيد مى‌كرد كه رسول الله (ص) فرموده است:

«هر كس سلطان ستمگرى را ببيند كه به غير احكام خداوند، حكم مى‌كند و با قول، يا فعل خود براى تغيير آن سلطان، اقدام نكند، سزاوار است خداوند او را به جايگاه آن سلطان (جهنّم) وارد سازد».[١]

امام حسين (ع) در كنار شعارهايى كه با آنها به عمل خود در برابر نگرش امّت، مشروعيّت مى‌بخشيد، همواره شعار واقعى و


[١] - بحار الانوار: ٤٤/ ٣٨٢.