در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦٤ - بخش اول آياتى كه از علم غيب در زندگى انبيا و صالحين خبرمىدهد

بخشنده‌اى، پس باد را در اختيار او قرار داديم كه هر جا تصميم مى‌گرفت، به فرمان او نرم، روان مى‌شد».

به خدمت گرفتن باد توسّط سليمان به خاطر مستجاب شدن دعا و درخواست آن حضرت بود كه به خداوند گفت:

هَبْ لِي مُلْكًا لا يَنبَغِي لأَحَدٍ مِّنْ بَعْدِي.

روشن است كه خداوند، دعاى سليمان (ع) را براى يك لحظه، يا يك حادثه مشخّص مستجاب نكرده است بلكه به خدمت بودن باد جزو سلطنتى بود كه خداوند متعال در نتيجه دعاى سليمان (ع) به او ارزانى داشت و در قرآن از آن چنين ياد شده است:

هَذَا عَطَاؤُنَا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ.[١]

«اين بخشش ماست، (آن را) بى شمار ببخش، يا نگاه دار».

بنابراين، فرمانروايى حضرت سليمان (ع) بر باد، به اذن خدا به طور پيوسته و دائم بوده است.

٣- خداوند در قرآن مى‌فرمايد:

وَأَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ.[٢]

«آهن را براى او نرم گردانيديم».

نرم گرداندن آهن براى داوود به طور موقّت و در يك مورد معيّن و به سبب خاصّى نبود بلكه فضل دائمى خداوند بود كه به او بخشيد و آيه كريمه اين نكته را آشكارا بيان مى‌كند:

[١] - سوره ص( ٣٨): ٣٩.

[٢] - سبأ( ٣٤): ١٠.