در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٩ - پيشگفتار
گفتنى است آينده دينى، با مقدّمات اندكى- كه بر ارتباط با غيب مطلق خداوند تكيه دارد- تحقّق مىيابد.
در مزامير[١] آمده است:
«اگر از آبها بگذرى، من در نهرها با تو هستم، پس تو را فرو نمىبرد و اگر در آتش بروى، تو را نمىسوزاند».[٢]
و گفتهاند:
«اطمينان و اعتماد به خداوند- كه انسان پرهيزگار، همواره بايد آن را اظهار كند- بدين معناست كه (انسان) حتّى در توفانهاى سخت و ويرانگر، هرگز در قدرت خداوند و حتمى بودن نجات او شك نكند».[٣]
نوستراداموس نيز به ارتباط ميان خبر دادن از حوادث آينده و پيوند با خداوند اشاره كرده است. او به فرزندش مىگويد:
«پسرم! تو با وجود عقل كوچكت مىتوانى بفهمى كه انسان مىتواند وقايع را به كمك حركت ستارگان و موهبت غيبگويى، پيش بينى كند. من مدّعى آنچه ندارم، نيستم، امّا تأكيد مىكنم كه
[١] - مجموعه دعاها و نغمههاى حضرت داوود* كه در كتاب زبور گردآمده است( مترجم).
[٢] - المسيح فى مصادر العقائد المسيحيه، احمد بن عبدالوهّاب: ٢١٣.
[٣] - همان.